1.
Hlióðs bið ec allar helgar kindir
meiri oc minni, mögo Heimdalar;
vildo at ec, Valföðr,
vel fyrtelia forn spiöll fira,
þau er fremst um man. [...]

44.
Geyr Garmr miöc fyr Gnipahelli,
festr mun slitna, enn freki renna;
fiölð veit hon frœða, fram sé ec lengra
um ragna röc, römm, sigtýva.

45.
Brœðr muno beriaz oc at bönum verðaz,
muno systrungar sifiom spilla;
hart er í heimi, hórdómr mikill,
sceggöld, scálmöld, scildir ro klofnir,
vindöld, vargöld, áðr verold steypiz;
mun engi maðr öðrom þyrma.

46.
Leica Míms synir, enn miötuðr kyndiz
at ino gamla Giallarhorni;
hátt blæss Heimdallr, horn er á lopti,
mælir Óðinn við Míms höfuð;

47.
Scelfr Yggdrasils ascr standandi,
ymr iþ aldna tré, enn iötunn losnar;
hræðaz allir á helvegom,
áðr Surtar þann sefi of gleypir.
Hvat er með ásom, hvat er með álfom?
gnýr allr iötunheimr, æsir ro á þingi;
stynia dvergar fyr steindurom,
veggbergs vísir - Vitoð ér enn, eða hvat? [...]

49.
Hrymr ecr austan, hefiz lind fyrir,
snýz iörmungandr í iötunmóði;
ormr knýr unnir, enn ari hlaccar,
slítr nái neffölr, Naglfar losnar.

51.
Kjóll ferr austan, koma muno Muspellz
um lög lýðir, enn Loki stýrir;
fara fífls megir með freca allir,
þeim er bróðir Býleiptz í for.

52.
Surtr ferr sunnan með sviga lævi,
scínn af sverði sól valtíva;
griótbjörg gnata, enn gífr rata,
troða halir helveg, enn himinn klofnar. [...]

57.
Sól tér sortna, sígr fold í mar,
hverfa af himni heiðar stjörnor;
geisar eimi við aldrnara,
leicr hár hiti við himin siálfan.